دختر کفش کتونی شب‌ِ جون‌ دادن‌ِ فانوس‌ ، شب‌ِ سردِ پایتخته‌ ، با تواَم‌ ! شهرِ قدیمی‌ ! کوچه‌هات‌ چه‌ بی‌درخته‌ ! بگو پسکوچه‌هات‌ امشب‌ ، چن‌ تا مرگ‌ِ تازه‌ دیدن‌ ؟ آدمات‌ چن‌ تا ملافه‌ رو سرِ مُرده‌ کشیدن‌ ؟ چَن‌ تا دختر روی‌ جدول‌ راه‌ می‌رن‌ با پای‌ خسته‌ ؟ دستای‌ سیاه‌ِ این‌ شب‌ چشم‌ِ چن‌ تا شون‌ُ بسته‌ ؟ چَن‌تاشون‌ تنهای‌ تنها توی‌ پسکوچه‌ها موندن‌ ؟ چَن‌تاشون‌ تو این‌ دقیقه‌ غزل‌ِ آخرُ خوندن‌ ؟ دختر کفش‌ کتونی‌ ! اگه‌ بخوای‌ می‌تونی‌، ترانه‌ی‌ امیدُ همنفسم‌ بخونی‌ ! همه‌ چشماشون‌ُ بستن‌ ، اما تو باید بدونی‌ ، با تواَم‌ ! دخترِ تنها ! کوچه‌ گردِ کفش‌ کتونی‌ ! بگو امشب‌ توی‌ این‌ شهر چَن‌ نفر سقفی‌ ندارن‌ ؟ چن‌ تا کوچه‌ بی‌چراغن‌ ؟ چَن‌ تا باغچه‌ بی‌بهارن‌ ؟ بگو چَن‌ تا مردِ کولی‌ بچه‌هاشون‌ُ فروختن‌ ؟ چن‌ تا مادر توی‌ شعله‌ مثل‌ِ پروانه‌ها سوختن‌ ؟ توی‌ غربت‌ِ نگاهت‌ ، یه‌ ترانه‌ لونه‌ کرده‌ ! می‌دونم‌ برق‌ِ ستاره‌ به‌ شب‌ِ ما برمی‌گرده‌ ! دخترِ کفش‌ کتونی‌ ! اگه‌ بخوای‌ می‌تونی‌ ، ترانه‌ی‌ امیدُ همنفسم‌ بخونی‌ !

پرنده بی پرنده –یغما گلرویی

یه عالمه عکس خوشگل
glitter-graphics.com